Kolejne dni w szkole i kolejne początki. Dziś Mszą św. rozpoczęliśmy program pracy społecznej dla licealistów, którzy w zeszłym roku skończyli szkołę. Zanim rozejdą się do uniwersytetów, do których st. Aloysius pomaga im się dostać, przez pół roku pracują jako wolontariusze w różnych organizacjach w Kiberze – wśród nich są szkoły, szpitale, świetlice. Maturzyści przez 4 dni w tygodniu pracują, a w piątek spotykają się w szkole, żeby podzielić się swoimi doświadczeniami i wspólnie się pomodlić. Poszczególne grupy będą miały swoich duchowych opiekunów, których zadaniem będzie prowadzenie dzielenia i nadzorowanie pracy w ośrodkach. Ja mam prowadzić grupę na spółkę z o. Terry’m – jezuitą z USA, który był jednym z założycieli st. Aloysius w 2004 roku. Pierwsze spotkanie już w najbliższy piątek.
Chcę się jeszcze podzielić z Wami świąteczną opowieścią o. Terry’ego, która wydała mi się bardzo ładna.
W pewnej szkole amerykańskiej wystawiane były jasełka. Wśród dzieci był jeden niezbyt bystry chłopiec o imieniu Herold. Rodzice zdecydowali się dać mu bardzo prostą rolę, żeby nie zepsuł całego przedstawienia – miał być gospodarzem gospody, gdzie Maryja z Józefem próbowali się zatrzymać i miał wypowiedzieć tylko jedną kwestię: „niestety nie mamy miejsc w gospodzie”. Kiedy przyszło do wystawienia jasełek, wszystko szło zgodnie z planem. Maryja z Józefem zapukali do drzwi, gospodarz wypowiedział bezbłędnie swoją kwestię i św rodzina udała się w dalszą drogę. Kiedy jednak odchodzili, drzwi gospody otworzyły się ponownie. Stanął w nich Herold i krzyknął: „Maryjo, Józefie, poczekajcie! Możecie zatrzymać się w moim pokoju!”…
