Znowu czas podsumowań. Tak szybko przebiegło kolejnych 366 dni. Z której by strony nie patrzeć, to stwierdzam, że to był dobry rok. Mimo, że wiele się działo, to był on pełen spokoju ducha, ułożenia tego co nieułożone, znalezienie do tej pory nieodnalezionego, wsłuchania się w to co było niedosłyszalne. Jeśli miałabym go nazwać, to z pewnością był to rok św. Ignacego, bo był wypełniony odkrywaniem jego mądrości. Był jednak również pełen spotkań z wieloma dobrymi ludźmi dzisiejszego świata, którzy przyczynili się do mojego wzrastania w dobrze i miłości. Dziś coś się kończy…
Dzisiaj, ku mojemu przerażeniu przeczytałam w metrze nagłówek Faktu… tu pozwolę sobie na dygresję i powiem, że się cudownie porusza po Warszawie, gdy wszyscy są na urlopach, aż miło 😀 … a więc nagłówek Faktu brzmiał tak: „To będzie zły rok dla Polaków”. Byłam naprawdę oburzona takim spojrzeniem na jakikolwiek czas. Głęboko nie raz przekonałam się o tym, że dobry czas jaki nas czeka zależy tylko i wyłącznie od nas. To my możemy frustrować się spotykającymi okolicznościami lub patrzeć na wszystko jako pożyteczna naukę. To my możemy kurczowo trzymać się naszych planów albo pozwolić Bogu działać w naszym życiu (a on zawsze przynosi samo dobro!). To od nas zależy ten rok i to my możemy uczynić go dobrym. Nie oznacza to, że będzie on łatwy, miły i przyjemny, ale przecież nie na tym dobro polega. Ważne, że coś się zaczyna…
Tak więc dziś, kończąc ten rok i zaczynając kolejny, życzę dziennikarzom Faktu zmiany swojego podejścia do życia, czytelnikom Faktu szybkiego wyrzucenia dzisiejszego numeru do kosza, a Wam wszystkim miłości, pokoju, radości, powierzenia Bogu swojego każdego dnia, czyli po prostu dobrego roku 🙂
