A więc tempo forte – wielki czas. Cytując za Natalią: „Im więcej Bóg chce nam dać, tym więcej każe nam pragnąć” (św. Jan od Krzyża). A Ty czego pragniesz, stojąc w przedsionku Wielkiego Postu?
Czasem mam wrażenie, że więcej już się nie da. Dostałam już tak wiele, że o więcej nie śmiem prosić. A jednak On znowu mówi „to jeszcze nie koniec”, pokazując, że naszym powołaniem jest magis każdego dnia. Po raz kolejny dziękuję za ten czas.
Co zrobisz gdy zobaczysz Jezusa?
Co zrobisz gdy przestanie istnieć czas?
Co zrobiłeś ze swoim życiem? Odpowiedzi przyjdzie czas.
Co zrobiłeś ze swoim życiem? Odpowiedź kiedyś będziesz musiał dać.
Złóż je na krzyżu z Jezusem, złóż je na krzyżu Jego Miłości.
Takiej Miłości nie miał żaden człowiek, tylko On, tylko On!
Trzymając się starej dobrej zasady motywacji zewnętrznej, mówiącej, że jeśli chcesz coś zrobić, to powiedz o tym komuś, ogłaszam wszem i wobec, że w tym roku w ramach postanowień wielkopostnych planuję w końcu na poważnie zabrać się za magisterkę (tak, to z pewnością największe wyrzeczenie ever!). Tak więc możecie mnie męczyć, wyganiać do komputera, krzyczeć, przypominać, napominać, rzucać przedmiotami… bylebym jakoś się do tego wzięła.
Owocnego przeżywania!
